استاد راهنمایی برای بشریت (حضرت ابراهیم)

پیامبران – همه ی رازهای موفقیت  و سعادت را با خودشان دارند . حضرت ابراهیم ع از بزرگترین پیامبرانی است که می تواند درسهای بسیاری –برای خوشبختی و سادت ما داشته باشد .درسهایی مانند : پاک بازی – یقین – ایمان – نترسیدن از تحقیر دیگران – نترسیدن از سختیها و .......

سوال : چگونه می توانیم در حوزه ی مورد علاقه مان ،در رشته ی مورد علاقه مان ابراهیم گونه عمل کنیم و اعتباری مانند حضرت ابراهیم به دست بیاوریم ؟

او قراردادهای اشتباه شهر و دیار خودش را زیر سوال برد و دلیلی ندید که به آنها پایبند باشد .ضمن اینکه احترامی را زیر پا نگذاشت ، بلکه تنها به قانونهای غلط بی احترامی کرد .با باورهای غلط و قانونهای نادرست به جایی نخواهیم رسید – حتی اگر بیشتر مردم شهر به آن ایمان داشته باشند .

پس اول قدم شکستن این باورها – دوم پایبندی به یک قانون جدید و درست و سوم اعلام کردن به این که ما بر خلاف یک قانون غلط به پا خواسته ایم – سه شرط درس اول چنین اسوه ای است .

او تبر برداشت و همه ی بتهای جامعه ی خود را شکست .بعد چاقو برداشت و بر گلو ی عزیزترین عضو خانواده اش نهاد .شگفت ااگیز است آیا ما هم میتوانیم چنین باشیم ؟شاید نتوانیم مانند ابراهیم ع باشیم اما میتوانیم ابراهیم گونه عمل کنیم .اگر خالصانه و مومنانه (عزیزترین اسماعیل خودمان را قربانی کنیم )ناگهان معجزه اتفاق می افتد .معجزه تنها برای این گروه اتفاق خواهد افتاد .

ابراهیم (ع) یقین داشت . یقین چیزی ماورای ایمان است . یقین یعنی ما چیزهایی را می بینیم که دیگران نمی بینند – به چیزهایی عکس العمل نشان می دهیم که دیگران نشان نمی دهند . یقین یعنی در دنیایی کاملا ایده آل وحقیقی زندگی کردن .وقتی که قلب ما حدفی را برای ما معلوم می کند –باید به ایمان و یقین نائل شویم – در غیر اینصورت مدام در مسیر رسیدن به هدف می لنگیم و در نهایت به جایی نخواهیم رسید .ا

اگر میخواهیم ابراهیم باشیم و یا ابراهیم گونه عمل کنیم – باید نترسیم و با آرامش تمامی سختیها را تحمل کنیم واگر هم توان و حوصله اش را در خود نمی بینیم بهتر است به همان زندگی حقیرانه مان بچسبیم.

چرا که چنین کاری تحمل و حوصله ی بسیاری می خواهد. معلوم نیست چه بلاهایی در انتظارت باشد . شاید در آتشت بیاندازند – شاید اذیت و آذار ببینی –شاید مورد تمسخر قرار بگیری شاید انگ جنون و دیوانگی به پیشانیت بزنند و هزاران شاید دیگر.

اما اگر یقین داشته باشیم – اگر اسماعیلهای خویش را برای رسیدن به اهدافی والا و حقیقی قربانی کنیم – اگر هدفی الهی و راستین را دنبال کنیم – اگر صداقت داشته باشیم و اگر پاک بازی خود را اثبات کنیم – آن وقت است که معجزه اتفاق می افتد : همه ی آتشهای جهان – برایمان گلستان خواهد شد : گلستانی که انسانها ی حقیر و متوسط حتی خوابش را نخواهند دید .

انسانهای بزرگ ..هیچ گاه در بن بست نمی مانند چرا که معتقدند : یا راهی خواهیم یافت  و یا راهی خواهیم ساخت .

ذرات را اگر بشکافید خواهید دید که توان لحظه ای تحمل آنهمه وجود را ندارید.پس بیایید مانند ما آرام آرام بسویش قدم بگذارید ودایره ها را حل کنیم واز حلقه های هستی عبور نماییم ...

خطوط موازی به هم نمیرسند،اما دایره ها و حلقه ها همیشه یک مرکز دارند و آن قابل یافتن استواما هر قدر که مشکل باشد چیزی به مراتب والاتر به آن بیافزاییم که سرعت ها را به طرف صعود افزایش دهیم

باسلام به همه ی بینندگان وبلاگ ققنوس

راستش رو بخواهید اینبار میخوام خودمونی خودمونی باهاتون حرف بزنم ...ما آدم های امروزی انقدر خودمونو درگیر زندگی کردیم که واقعا فرصت سرخاروندن هم نداریم...

جالب اینجاست وقتی خوب دقت میکنیم میبینیم حتی از اون کارهایی هم که داریم انجام میدیم  لذت نمیبریم...مثل یک آدم آهنی!!!جدا خنده داره.بعضی وقت ها بدنیست شونه هامونو یه تکونی بدیم و یه ذره خودمونو از بار مسئولیت های بیخودی و کارای اضافه خلاص کنیم...من عادت دارم یا حرفی نزنم یا اگر میزنم بهش عمل کنم پس مطمئن باشید این کارو خودم انجام دادم و نتیجش هم اینه که با کم کردن مسئولیت هام تونستم  دوباره قسمت هر پیام یک پله تا خوشبختی رو راه اندازی کنم ..امیدوارم مفید برای همه ی دوستان کنگره ای و غیر کنگره ای باشه

خدمتگزار کوچک کنگره 60:همسفرجاسبی

بیماری ها مظهر و نمود تجلیات درونی ماست

کالبد فیزیکی ما که از مولکول هاو اتم ها ی فراوانی تشکیل شده ، مدام در حال تغییر و دگرگونی است . به طورکلی نگرش ما و نوع تفکر ما درباره جسممان بر اتم ها و مولکول های سازنده آن تاثیر می گذارد . به بیانی دیگر افکار مثبت و شاد ، مولکولهای شاد و مثبت می آفرینند ، عکس این قضیه نیز صادق است . افکار منفی و اندوهگین ، مولکولهای عبوس و بیمار را به وجود می آورند .

بیماری ها به نوعی مظهر و نمود تجلیات درونی ماست . پس با جسم خود در صلح و صفا باشیم و اعضای مختلف ، مایعات جاری و استخوان بندی آن را از طیف عشق لبریز کنیم و به حرکت ها ، افکار، رویا ها ، محاسبه ها ، عشق ها وتغییرات مداوم آن به دیده حیرت بنگریم .

جسم ما به منبع بیکرانی از هوش و درایت اتصال دارد و از منابع نامحدودی که نامش اصول و مقررات خلقت است ، تبعیت می کند . در نتیجه هیچ چیز در آن ناقص و بی حکمت نیست . حتی رنگ موی ما و محل رویش آن ، جملگی تابع نظم الهی است . رنگ چشمان و اندازه لب هایمان نیز از حکمت الهی تاثیر پذیرفته است . به هر حال ، عملکرد بدن  ( جسم ) تابع یک نظام کامل و تمام عیار است . ما عملا این جسم را اشغال کرده ایم و در آن ظاهر شده ایم . شکل ، اندازه و هر بخشی از آن که گاه به غلط ناقص تلقی می شود ، همگی بر انگیخته از نظم کامل و جسم ما به منزله یک دوره تحصیلی است ، دوره های تحصیلی و آموزشی برای رشد و پیوستگی با خدا این جسم ، خانه خدای ماست و شناخت خداوند هنگام حضور در این سیاره ، از طریق این جسم انجام می شود . یافتن هر چیز بد و نفرت انگیز در این خانه به خدا منزله لکه دار کردن عبادتگاهی است که می توان در آنجا خدا را شناخت . اگر بر عقل و حکمت آفریدگار خویش یقین داریم ، حق نداریم هیچ جزئی از جسممان را سزاوار نفرت و انزجار بدانیم .

جسم فقط مرکبی است که روح توسط آن در جهان مادی ظاهر می شود . به زیبایی و نیکویی آن چشم بگشاییم و با آن همچون مهمانی رفتار کنیم که چند صباحی به دیدارمان آمده و در آینده نه چندان دور ترکمان خواهد کرد . از جسم خود استقبال کنیم و به آن محال دهیم که راهش را در پیش گیرد و نهایتا به مکانی که از آنجا آمده باز گردد .

ما می بایست به خود گوشزد کنیم که چگونه این اندام ها به طور خودکار وظایفشان را بدون کوچکترین خدشه و خللی انجام می دهند . اگر درباره جسم خویش اندیشه ای ناصواب به ذهن راه دهیم و یا به این مخلوق الهی که مدام در حال تغییر است به دیده تنفر و حقارت بنگریم ، با اراده جهانی از در مخالفت بر آمده ایم و تاوان این بی مهری را خواهیم پرداخت . جسم موهبتی است که دستگاه آفرینش به ما پیشکش کرده است ، آن را به عنوان هتلی که چند صباحی روح ما در آن اقامت می کند ، شایسته احترام بدانیم و از داشتن افکار اهانت آمیز درباره آشیانه روح جدا پرهیز کنیم ؛ درباره اندازه ، رنگ ، بخش ها ی فرسوده آن گله و شکایت نکنیم چرا که این ناسپاسی موجب می شود از راه تندرستی و نشاط به دور افتیم و به پرتگاه بیماری و ناتوانی سقوط کنیم .

مادامی که در برابر جسم خود شاکر باشیم و به چشم حیرت به آن بنگریم ، از آن غفلت نخواهیم کرد . وقتی وجود درونی ما با شگفتی و حیرت ، عظمت جزء به جز ء جسم را حس کند و به این حقیقت واقف شود که نظام بدن از هر گونه خطا مصون است ، آن را پاکیزه و تندرست نگه خواهیم داشت .

هر جسمی دستخوش مرگ و نیستی است ، اما در درون همین جسم ناپایدار ، روح ابدی و فنا ناپذیر آشیان دارد . جسم خود را مکانی تلقی کنیم که از آنجا می توان جهان مادی را نگریست .

تمرین : هر روز به منزلگاهی که روحمان در آن آشیان دارد ، مراتب سپاسگزاری خود را اعلام کنیم . از کبد ،چشم ، لوزالمعده و اندام های دیگر و خلاصه هر ذره از جسم خویش شاکر باشیم و قدرش را بدانیم . فقط بگوییم : خدایا تو را به خاطر اهدا ء این بدن که کامل و پیوسته در حال دگرگونی است سپاس می گوییم .

در مورد شیوه رفتارمان با جسم خویش که اعجاز دستگاه آفرینش است – آگاهی و دانایی خود را افزایش دهیم . ضمن تامین ورزش ، خوراک ها و آشامیدنی های سودمند برای جسم خود ، با مهر و محبت با آن حرف بزنیم . به طور مثال بگوییم : ای بدن حیرت انگیز ، با آگاهی بیشتر از خلقت کاملت ، از بد رفتاری با تو پرهیز کرده ام و تو را متبرک می کنم .

به جای ناخشنودی از تغییرات پدید آمده جسم مان را ناقص و ناکار آمد تلقی نکنیم . این نکته را از یاد نبریم که خدا را با ماده معیوب کاری نیست و با نقص و خلل و خدشه میانه ای ندارد .

نگاهی تحلیلی به شانس و بخت و اقبال(جهان بینی کاربردی)

سه کلمه ی بخت و شانس و اقبال از کلمات متداول در زندگی انسانهاست و حتی گاهی در سخنان و نوشته های بزرگان و اندیشمندان نیز مشاهده می شود . باید دانست که هیچ معلولی در نظام خستی بدون علت رخ نمیدهد . گاهی انسان به علت آن پی می برد  و گاهی علت آن را درک نمی کند .

اکثر انسانها وقتی علت چیزی را درک نکردند فورا آن را به بخت و شانس و اقبال نسبت می دهند. اگر انسان این مسئله را به خوبی می فهمید  آن گاه سه کلمه ی بخت شانس و اتفاق برای او حل خواهد شد .

سرچشمه و منشاء اعتقاد به شانس

1-جهل و نادانی نسبت به ریشه ی حوادث و رویدادها ی طبیعی

2- فرار از زیر بار مسئولیت وسرپوش گذاشتن روی نقاط ضعف

3- توجیه و تبرئه کردن خود در برابر احساس شرمندگی و گناهکاری در پیشگاه وجدان

انسان هرگز میل ندارد خود را کوچک و حقیر بداند و یا دیگران او را چنین فرض کنند  بلکه معمولا می گوید : هر نوع توانایی در من وجود دارد اما فقط شانس و اقبال من بدست .

اصلا یک انسان اندیشمند و دانا  بعد از وقوع حوادثی که علتی برای آنها نمیابد  آنها را بدون علت تصور نمی کند و یا اینکه آن را به بخت  شانس  و اتفاق مربوط نمی سازد  بلکه به ریشه یابی می پردازد و نقایص را برطرف می کند و متاسفانه این افکار غلط دامنگیر افراد بسیاری میباشد و چون علتی را نمیابد  اینگونه برداشت می کنند و با آن کلمات به انکار قانون کلی علت و معلول می پردازند .

تحقیقات جدید نشان می دهد که افراد خوش شانس متولد نمی شوند بلکه خود در مسیر زندگی با تلاش و کوشش اقبالشان را به سوی خوبی سوق می دهند .

معمولا انسانهای خوش اقبال در زندگی خود از چهار اصل استفاده می کنند

1-افزایش تعدادفرصتهایی که در زندگی برای انسان پیش می آید. به بیانی دیگر این افراد در زندگی خویش همواره از موقعیتها ی جدید استقبال می کنند و علاوه بر ایجاد موقعیتهای جدید متوجه فرصتهای جدیدی هستند که به سوی آنها روی آورده اند .

2-آنها با تکیه بر الهامات درونی و حدسیات خود  تصمیمات موثری می گیرند و سعی می کنند تا در هنگام تصمیم گیری در یک موضوع  تفکر لازم را داشته باشند .

3-همواره در زندگی خود انتظار خوش شانسی دارند (خوش بینی ) و این نوع نگاه به آنها کمک می کند در هنگام مواجهه با شکست ها ومشکلات پا فشاری بیشتری می کنند تا در روابط خود با دیگران موفق شوند. به بیانی دقیق تر این افراد اقبال بد را به خوش اقبالی تبدیل می کنند .

آنها با بهره وری از دانایی لازم بر موقعیتهای نا مناسب زندگی خود چیره می شوند و آنها را به میل خود تغییر می دهند .

از سویی دیگر اگر بخواهیم از منظر دین به اموری که بخت و شانس نام گرفته اند نظر کنیم میبینیم که اینها چیزی نیستند جز اراده ی خداوند بی همتا که آن هم به سبب و علتی خاص جاری می شود .

سنت های الهی بر یاری کردن کسانی تاکید دارد که خالصانه در راه خدا تلاش می کنند .

رسولان خود و کسانی را که ایمان آورده اند در زندگی دنیا یاری می دهیم .  ق-ک

مشیت الهی فراهم آوردن زمینه های رحمت است . او انسان را آفرید و به او عقل داد و انواع مواهب را در اختیارش گذارد و این خود انسانها هستند که باید تصمیم بگیرند و قابلیت بهره مندی از رحمت بی پایان خداوند را در خود ایجاد کنند .

ای کسانی که ایمان آورده اید   اگر خدا را یاری کنید  خداوند شما را یاری می کند و گامهایتان را استوار می دارد . ق-ک

طبیعی است که نصر و یاری خداوند بی حساب و کتاب نیست  بلکه روی شایستگی ها و لیاقتها صورت می گیرد . آنها که سنتهای الهی را زیر پا میگذارند هرگز مشمول یاری خداوند نخواهند شد .

نتیجه این که باید همواره بر خدا توکل کرد و با تکیه بر قدرت بی پایان او به آینده ای روشن اندیشید که به یقین موفقیت واقعی و خوش شانسی حقیقی به دست اوست.       

 گردآوری:وحیدجاسبی

تایپیست:مسافر فرهاد                                                                                        

راز خلقت در دل هر کلمه

من یک کلمه بودم  وقتی کلمه آدم شد و آدم حقیقت را دید و زیبا شد و وقتی "من"آفریده شده روح تشنه ام   به دنبال آزادی   عشق را یافت و عشق به دنبال دیده شدن   مرا پیدا کرد.من یک کلمه بودم وقتی که بذر محبت شدم ودر دل تو   کاشته شدم.

به آنچه که هست نگاه کن    من در همه دیده ها و شنیده ها پیدا و نهانم.

دنیا را کلمات می سازند.راز خلقت در دل هر کلمه پنهان است.هر کلمه مثل یک قطره آب   آبستن حیات است.هر کلمه می تواند چیزی را بسازد یا یران کند.

کلمه از نیروئی که آن را می آفریند معنا و جان میگیرد.این نیرو  اقتدارو قصد توست.

هر کلمه منفی و بی انگیزه ای که در ذهن تو ساخته می شود   چیزی را در هستی نابود می کند  جانی را می گیرد  روحی را می پژمرد و حرکتی را متوقف می کند وهر کلمه ای که از نیروئی سازنده  مثبت وپویا ساخته شده باشد    به موجودی امیدوار  عاشق و موثر تبدیل می شود و این موجود  همان موجود خلاقی است که می تواند بیافریند.

توجه کن:وقتی در حال نیایشی  وقتی با دیگران حرف می زنی  وقتی ابراز عشق یا نفرت و خستگی می کنی  وقتی خودت را برای خود یا دیگران تعریف می کنی  وقتی به کودکت تعلیم می دهی  وقتی شتابزده در مورد چیزی اظهار نظر می کنی و وقتی درد دل می کنی  در همه این احوال تو در حال آفرینش چیزی هستی !!!

سکوت کن...تا سکوت این فرصت را به تو بدهد تا تفکر کنی.هر کلمه جاندار است.حامل پیامیست.پس مراقب باش!زیبائی سکوت  در کلماتی که تو بر زبان جاری می کنی  دیده می شود.سکوت هدیه ای از عالم بالا به سالکان است.راهی که نشان دهنده ی معانی ژرف و درخشان در قلب هر کلمه ای است.

تو با کلمه سقوط می کنی  یا به معراج می روی ! کلمه می تواند تو را مشتاق کند  کلمه می تواند تو را ویران کند مثل از تو بیزارم. کلمه می تواند تو  را تلخ کند مثل خسته ام. کلمه می تواند تو را سبز کند مثل خوشحالم . کلمه می تواند تو را زیبا کند  مثل سپاسگزارم. کلمه می تواند تو را سست کند  مثل نمی توانم. کلمه می تواند تو را پیش ببرد  مثل ایمان دارم. کلمه می تواند تو را خاموش کند  مثل شانس ندارم.کلمه می تواند تو را آغاز کند  مثل از همین لحظه شروع میکنم  از همین نقطه تغییر می کنم   از همین دم یک طرحنو میزنم. می توانم. می خواهم. می شود !

تو انسانی ! در آرزوی چه چیزی هستی ؟!

به من بگو مجذوب چیستی ؟ آیا به دنبال دیده شدنی ؟! یا لمس کردن و یا بوئیدن.هر آرزوئی که در دل داری مقام و شإ ن توست!

تو همه این راه ها را رفته ای ! اکنون چه آرزوئی سزاوار توست ؟ به گذشته ها و دورترها نگاه کن !

آنها را به یاد بیاور ولی به عقب باز نگرد. متوقف نشو . آنچه پیش روی توست  با خواست تو آفریده می شود .

به دنبال آفرینش باش . خلاقیت و نو به نو شدن . بالا و باز بالاتر رفتن . دنیای خودت را بیافرین   آنچه بخواهی به تو داده خواهد شد .

یک لحظه غفلت  می تواند تو را مثل یک شهابسنگ به آسمان پرتاب کند  تا آنجا همواره سرگردان به امید نور محبتی بمانی !

و همیشه در انتظار مهری که شاید تو را به جهانی دیگر پرواز دهد . تا مرحله ای که همه ی آرزو و رویای تو  سقوط در حوض کوچک خانه ی ما باشد .

تو حالا کجا هستی ؟ متوقف نشو .

همه چیز با یک کلمه آغاز می شود . توجه کن چه می گوئی ؟ چه می خواهی ؟ چه می بینی ؟

تو سایه ی پرواز پرنده ها را به یاد بیاور و از خودت بپرس !!! تو سایه ی چه کسی هستی ؟!

تایپیست:مسافر فرهاد

گردآوری:وحیدجاسبی

 همیشه سخت ترین نقش به بهترین بازیگر تعلق دارد

 شاکی سختی های دنیا نباش؛ شاید تو بهترین بازیگر خدا باشی

سپاس خداوند را که زندگی را در روندی همیشگی قرار داد

تا ما همواره در حرکت باشیم و پویا بمانیم.

در بازی زندگی هر خانه  دارای یک امتیاز خاصی است که باید 

با حضور، آن را بدست آورد.

پس بدنبال رسیدن به نقطه خاصی نباش.

حرکت کن و بهترین انتخاب ها را داشته باش.

روانشناسی خواب ورویا وتاثیرآن درزندگی انسانها            

تمام ضمیرهای ناخودآگاه انسانهابایکدیگردرارتباط هستند،یک رابطه وپلی که مارادرسطح مغزی به یکدیگرمتصل میکند.شب هنگام زمانی که به خواب فرومیرویم وخواب میبینیم،ضمیرناخودآگاه مابطورکامل درضمیرهشیارماظاهرمیشودوهمین مسئله نه تنهاامکان دیدن رویاهای تله پاتیک رافراهم میسازدبلکه احتمال وقوع آن راافزایش میدهد.

داشتن روابط احساسی یاهرنوع روابط دیگرکه دارای پیوندهای احساسی شدیدمی باشدزمینه رابرای دیدن رویاهای تله پاتیک فراهم میکند.مامعمولا تمایل داریم رویاهایی راببینیم که مارابیشتربه خودمشغول کندوالبته روابط عاطفی ومحبت آمیزدرردیف اول این فهرست قراردارند!!!

ارتباط روح باروح یک حقیقت است وبدون شک درمواقع بیشماری رخ میدهد،بنابراین بایددررویاهایمان دقت بیشتری کنیم وبیشتربه دنبال معانی سمبلیک باشیم تامعانی لغوی یاظاهری.نبایدنتیجه گیری کنیم که تمام موضوعات رویاضرورتا درست است.

درجهان غیرفیزیکی گذشته وآینده ای وجودندارد،همانگونه که مرزی میان انسانهاقرارندارد،گویی زمان ومکانی نیست وهمه چیزبطورهم زمان روی میدهدودرحالت خواب (مرگ موقت)هم میتوان به صحنه هایی ازاین آینده ممکن دست یافت.شایدبتوان اینگونه نتیجه گیری کرد که گاهی درخواب اطلاعاتی به ماداده میشودتاخودرابرای رودررویی بایک واقعه مهم واساسی آماده سازیم.بایداین مسئله رابه خاطرداشته باشیم که رویاها برای کمک کردن به ماآمده اندنه ترساندن ما،پس بایدبه دنبال دانستن این مسئله باشیم که این رویا به چه صورت میخواهدبه ماکمک کندوگاهی اوقات برای پی بردن به مفهوم یک رویاچندسال وقت لازم است،بنابراین بایدصبورباشیم.

نکته قابل توجه این است که هیچ رویایی نمیتواندباقاطعیت ثابت کندکه یک واقعه یاحادثه به صورت دقیق درآینده روی میدهد،اماباهمه اینها امکان اینکه ازآنچه درآینده روی میدهدباخبرشویم وجوددارد.

اصل دیگری درروانشناسی رویاها میگوید:به همان روشی که میتوان یک آینده ممکن راخواب دید،به همین روش نیزمیتوان یک گذشته بسیاردورمانندزندگی های پیشین رادرعالم خواب مشاهده کرد،چنین رویاهایی که معمولا اندک هستندمیتواننداطلاعات کلیدی ومهمی رابرای بهبودزندگی دراختیارمان قراردهند. رویاها میتوانندبانشان دادن روش مجازی زندگیمان وآنچه که میتوانددرآینده ماراتحت تاثیرقراردهد راهنمایان باارزشی برایمان باشند. آنهامیتواننددراصلاح اشتباهاتمان،در حل مشکلات وگاهی گاهی برای اجتناب ازبیماریها یا حوادث ناگوار زندگی به ماکمک کنند. البته بادیدن یک رویای نگران کننده نبایدخودرا آزاردهیم،بلکه بایدسعی کنیم همانندرویاهای دیگرنشانه هایی ازآن رادر زندگی روزمره خودبیابیم واگرمفهوم آنراندانستیم بهتراست آن رایادداشت کنیم وبامرورچندباره آن درفرایندزمان بهترمیتوانیم به پیام موجوددررویایمان دست پیداکنیم .

درآخرلازم است اشاره شودکه رویاهای بزرگی وجوددارند که ازپیشرفتمان ماراآگاه خواهندکردویابماهشدارمیدهندکه راه سختی درپیش روداریم ویااینکه شرایط لازم برای پیمودن این راه رادارامیباشیم ویا کاملا برعکس.این رویاها گاهی قادرهستندکه راهمان رادرزندگی به مانشان دهندوماراراهنمایی کنند.رویاهایی که ازبروزیک واقعه بطورواضح ودقیق خبرمیدهند،نادرترازآن هستندکه بتوان آنهاراباورکردامابرخی ازافرادمیتوانندچنین رویاهایی رامشاهده کنند،همچنین رویاهایی وجوددارندکه توسط افرادی دیده میشوندکه دارای نوع حس خاصی هستندکه به آنهااجازه میدهدکه به آنچه که تاروپودکائنات وهستی راتشکیل میدهنداشراف پیداکنند.

مطلب:وحیدجاسبی

سلامتی جسم وروان درگروجهان بینی آگاهانه          

ماآموخته ودریافته ایم که خودمان مسئول حفظ سلامتی مان هستیم وباتفکرمثبت ومراقبت درست غذایی وورزشی میتوانیم به جسم وروحی سالم دست یابیم.ازطرفی دیگراطمینان داریم که خشم،غضب،نفرت،...باعث بروزانواع مشکلات وبیماریهادرمامیشودو ماازاین نتیجه میگیریم که تمام بیماریهابه نوعی ریشه درنقصان وکمبود معنویت حقیقی دارد.به بیانی دیگراگرسلامتی جسمی وروحی نداریم بایدانگشت اتهام رابسوی خودمان نشانه بگیریم وخویشتن رابه سبب جهل وناآگاهی خودسرزنش کنیم.امازندگی تک تک ماووضعیت جسمی وروحی هریک ازمابسیارپیچیده ترازآن است که همه رادریک قالب واحدجادهیم ویک حکم کلی درموردهمگان صادرکنیم.

ادامه مطلب...

رازی کهن ویکی ازقوانین اصلی عالم هستی :خدمت

به نظرعجیب میرسد!اگرچیزی رامیخواهیم یعنی هنوزآن رانداریم،چطوربایداول آن رابدهیم؟ درواقع دادن آنچه ازآن محروم هستیم فقط مستلزم کمی تفکروتلاش است،امااین تفکروتلاش کاملاارزش وقتی راکه صرف میشوددارد.قدماگفته اند:ازهردست که بدهی ازهمان دست می گیری .اگربه این جمله حکیمانه بادقت بنگریم،درمی یابیم که تاکیدآن ابتداروی دادن وبعدگرفتن است،پس اگربه دوست نیازداریم بایددوست دیگران باشیم.اگرتحسین وتمجیدمیخواهیم بایدازدیگران تمجیدکنیم.اگرمیخواهیم تنهانمانیم به تنهایی دیگران خاتمه دهیم.اگرگرسنه ایم کسی راسیرکنیم،اگر......

ادامه مطلب...

پسرم !از اینکه با تشویق هات به بابا انرژی دادی،ازت ممنونم 

انتخاب صبور بودن یکی از مهمترین انتخابهای ما در زندگی است و آگاهی از اهمیت سرنوشت ساز،ضرورت دارد.بسیاری از اوقات بین شکست و موفقیت را فقط صبر فاصله انداخته.

"گر صبرکنی ز غوره حلوا سازی"بازی با کلمات نیست،بلکه بیان حقیقتی اساسی از طرز کار کل عالم هستی است. اگر خوب بنگریم،کل طبیعت سمفونی صبر می نوازد.بهار تا پایان زمستان صبر میکند.روز تا پایان شب صبر میکند،گیاهان همگی صبورانه منتظر می مانند تا در زمان خود ودر فصل مناسب خود رشد کنندوشکوفا شوندیا میوه دهندوبادو مه و خورشید وفلک در کارندوبا صبر خود همه ی کارها را در زمان خود به بهترین نحو ممکن انجام می دهند. فقط ما آدم ها هستیم که بی صبر هستیم...         سوال؟چرا ما اینقدر بی صبر هستیم ؟؟؟

ادامه مطلب...

روزی ازشاگردعارفی پرسیدند:یکی ازهنرهای استاد تواین بودکه روی آب راه میرفت. هنرتوچیست؟شاگرد شانه هایش رابالاانداخت وگفت:هنرمن این است که روی آب راه نمیروم !وبه این هنرهم افتخارمیکنم.

درواقع مهم نیست که نظردیگران درموردشما وتوانایی هایتان چیست!هرگزفراموش نکنید که اثرانگشت،رنگ وشکل مردمک چشم،حالت گوش وبینی وترکیب صورت وحتی فرکانس های صداواطلاعات ژنتیکی شما کاملا یکتاومنحصربه فرداست وهیچ کس درکل عالم هرگزمانندشماوباشرایط زندگی شمابه وجودنخواهدآمد.

همین یکتایی حتی اگرهیچ کاری هم انجام ندهید،بازبرای اینکه به خودتان افتخارکنید کفایت میکند.البته کائنات نسبت به انسانها عدالت رابه سبک خودش رواداشته است،به یک نفرتوانایی صدای خوب وتاثیرگذاری روی دیگران ازطریق سخنرانی راعطا کرده است وبه دیگری قدرت نویسندگی وبه کارگیری کلمات برای انتقال مفاهیم اثرگذاررابخشیده است.به یکی توان مدیریت مجموعه های پیچیده وبه دیگری قدرت اعتماد به نفس تلقین شفایابی ازطریق صداوآوازراداده است.بااینهمه یکتایی وبی نظیری دیگرچه دلیلی داردکه انسان آبرووحیثیت وتوانمندی های خودرادردفاع ازتاییدیه های مشکوکی ازدست بدهد که حتی اگرنبودندبازازتوانایی ویکتایی صاحب تاییدیه ذره ای کم نمیشد.

جالب اینجاست که بدخواهان وحسودان چون نمیتواننداستعدادهای منحصربه فردویکتای اشخاص راانکارکنندبه طورغیرمستقیم عمل میکنند وبازیرسوال بردن مدارک ومراکزومراجع تاییدکننده شخص،اصالت وصداقت اورازیرسوال میبرندوفرصت نمایش توانمندیهاراازاومیگیرند.یعنی همان چیزهایی که شخص گمان میکردباتوسل به آنهامیتواندبرای خوداحترام وعزت بیشتری کسب کندخودباعث بی حیثیتی ورسوایی بیشتراومیشود.

نتیجه اینکه بزرگ نمایی های غیرواقعی واغراق آمیزاشخاص دیریازودتبدیل به نقطه ضعف آنهامیشودوآدم عاقل وخردمند کسی است که همیشه خودش باشد وبه این موضوع نیزکاملاافتخارنماید.

خدایا متشکرم                                 

عشق وقدرشناسی دواهرم بزرگ موفقیت به شمارمیروند.شمامیتوانیدزمینه های ناخوشایندزندگی خودراباقدرشناسی ازنعمتهای موجوددرآمیزید.نیرومندترین وسیله برای کسب شورونشاط وآرامش واعتدال آن است که قدرهرروززندگی رابدانیم وازآن لذت ببریم.وقتی سپاسگزارنعمتهای خودهستیم مرکزتوجه خودرابرخواسته های مطلوب خودقرارمیدهیم.وقتی زندگی خودراسرشارازمواهب الهی بدانیم وبه آنچه که هم اکنون دراختیارداریم معترف باشیم سبب جاری گشتن مواهب تازه به زندگی خودمیشویم.

شکرگزاری بمااجازه میدهدکه احساس یکی بودن کنیم وبه آن چیزی که ازبابت آن سپاسگزاریم نزدیکترشویم.طبیعت سپاسگزاری مانع ازاین میشودکه احساس کمبودکنیم وبگوییم به قدرکافی نداریم.اگرقلب کسی آکنده ازشکروسپاس باشدنسبت به همه چیزقدرشناس است ونمیتواندذهن خودرابه آنچه نداردمتمرکزکند.اگرآن چیزهایی راکه درزندگی داریم حق مسلم خودبدانیم،خویشتن راازاحساس لذت وشادی که یک انسان شاکروحق شناس تجربه می کند، محروم می سازیم. اگر بدون سپاس و تحسین و تقدیر از آن چه دارید آن ها را حق مسلم خود بدانید، هرگز نشانه هایی را که برانگیزاننده شما در آگاهی از خواسته خود و روشنگر سرنوشت شما هستند شناسایی نخواهید کرد.

بدن شما وسیله ای بسیار انعطاف پذیر است که احساسات شما را به طور دقیق منعکس می کند. به عبارت دیگر هرگز نمی توان سلامت جسمانی را از سلامت عاطفی، ذهنی و معنوی جدا دانست. اگر کسی چشم خویش را ملامت کند، باید منتظر واکنش آن باشد. برای اثبات این مدعا از یکی از اعضای بدنتان خرده بگیرید و به آن بی علاقگی نشان دهید و یکی دو روز بعد نتیجه اش را مشاهده کنید.

تحقیقات نشان می دهد که وقتی انسان بدن خود را می ستاید و قدر آن را می داند تک تک سلول های بدنش سرزنده و با طراوت می شوند. سلول های مغز رشد می کنند، عمل هضم، جذب و دفع بهتر انجام می گیرد و قلب به راحتی خون بیشتری را در رگ ها به جریان می اندازد و باعث می شود که بدن آرامش و اعتدال یابد. آنان که به طور مداوم از بیماری و اعضای بیمار خود شکوه و گلایه دارند، همواره بیمارند و اعضای بدنشان هم در جهت ناخوشی سیر می کنند. بسیاری از مردم تمام عمر خود را در جست و جوی نعمت ها و امکاناتی هستند که در دسترس شان است، اما چون از آن غافلند، ناکام می مانند. اگر شما نیز با دقت به زندگی خود بنگرید، با تعجب مشاهده خواهید کرد که چه نعمتهایی را خداوند در اختیارتان قرار داده است درحالیکه نسبت به آنها بی اعتنا بوده اید.

پس باید هر روز که از خواب برمی خیزیم، به زندگی خود عشق بورزیم و قدرش را بدانیم، از تمام چیزها و کسانی که در زندگیمان به نحوی دخالت دارند، مثل اعضای خانواده، همکار، شغل، پول و بدنمان سپاسگزار باشیم تا آنگاه دریابیم که قدرشناسی چه دگرگونیهای بزرگی را در زندگی بوجود می آورد.

امروزه بسیاری از افراد در سیر تفکر خود به دلیل عدم آشنایی با اصول تفکر منطقی و صحیح ، ناخواسته دچار خطای شناختی می شوند. عدم اطلاع از خطاهای شناختی ورطه ای بسیار خطرناک و سهمگین می داند. شاید بسیاری از گرفتاری های مردم ما به دلیل آلوده بودن افکار ما به این نوع خطا ها باشد. به نظر می رسد افسردگی ، بی قراری ، رقابت های ناصحیح، خشونت، پرخاشگری و بسیاری از رفتارهای غیر عادی ما بی ارتباط با خطاهای شناختی نباشند.

آلبرت الیس روان شناس معروف این خطاها را شناسایی و در قالب ده خطای شناختی معرفی نموده است. انسانهایی که تفکر غیر منطقی دارند و یا خطاهای شناختی در افکارشان هویدا است، در بسیاری از موارد اطلاع چندانی از این خطاها ندارند. شاید عدم اطلاع، باعث آلودگی این افکار با خطاهای شناختی می شوند. در این نوشتار سعی بر آن است که خطاهای شناختی به صورت ساده و در قالب مثال های روشن و واضح بیان شوند. امید است بسیاری از نگرانی ها، حالات و افکار نامطلوب که در پشت این خطاهای شناختی وجود دارند، با اطلاع رسانی از بین بروند.

خطای اول : تفکر همه یا هیچ

ماجرای سفر من و خدا با دوچرخه!

زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است. آدم نمى افتد، مگر این كه دست از ركاب زدن بردارد.

                                                                        برگرفته از سایت انجمن ان ال پی ایران